Iets te kiezen

Iets te kiezen

Blogs

Posted on Sunday, April 30th, 2017 at 2:11 PM by

Eind april 2017. Wij hebben onze verkiezingen achter de rug, Amerika heeft intussen een nieuwe president en in Frankrijk zit men er nog middenin.

En waarvoor kiezen we dan? Vóór vooruitgang, tégen het bestaande etablissement, mínder belasting…? De verkiezingsprogramma’s zijn, zoals altijd, veelbelovend.

Zoveel wensen, overwegingen, keuzen. Zoveel belangen. Waarop baseer je dan jouw keuze? En heb je achteraf het gevoel dat de uitkomst ook jouw keuze vertegenwoordigt?

Ooit heb ik ergens gelezen dat een gezond mens wel 1000 wensen heeft en een ziek mens maar 1.

Slechts 1 wens. Is dat wel zo? En wat zou die ene wens van het zieke mens zijn? Weer de oude worden? Kwaliteit van leven? Vooraf beter geïnformeerd zijn? Of de wens van een prettig einde? Ik kan zo dus al meerdere wensen bedenken. En een wens betekent een keuze voor het pad dat je wilt bewandelen richting jouw wens. Hierin verschillen verkiezingen en zorg niet zoveel.

Als voormalig kankerpatiënt hoor ik andere mensen, geconfronteerd met kanker, vaak zeggen dat zij achteraf misschien wel een wens, maar geen keuze hadden. Een sprong in het diepe. Of, althans het gevoel niets te kiezen te hebben gehad. Want na de diagnose volgt al snel een plan van aanpak en de arts heeft het beste met jou voor, dus zo gaan we het doen. Vervolgens draait de medische molen. En welke kant de molen ook opdraait; terugdraaien kan niet.

Zelf kreeg ik in 2010 de diagnose borstkanker. Ik was 36. Ondanks dat dit maar 7 jaar geleden is, was de kankerzorg op een andere leest geschoeid. Bij een jonge vrouw als ik werd zekerheidshalve grof geschut ingezet: amputatie, bestralingen, chemokuren, hormoonbehandelingen of combinaties daarvan. De term “overbehandeling” was nog in onderzoek en kwam zeker tussen arts en patiënt niet ter sprake. Enfin, afgaande op mijn gevoel ging ik in gesprek met mijn oncologe. “In onderhandeling” is een betere omschrijving.

“Waarom?” vroeg ik hardop, want ik voelde niets voor grof geschut. “Ja, waarom?” vond zij eigenlijk ook. Haar beeld van de ideale behandeling strookte niet met de toen heersende richtlijn; zij maakte zich hard voor maatwerk, met oog voor kwaliteit van leven. Zij was destijds een van de uitzonderlijke oncologisch chirurgen die bij een borstsparende operatie, plastische chirurgie toepasten. Een revolutie in 2010!

We werden het eens over mijn behandeling en gingen gezamenlijk voor minder is meer. Achteraf lijkt het misschien meer geluk dan wijsheid. Hing mijn avontuur van toevalligheden aan elkaar: nadenken, durven vragen en grenzen te stellen. En de juiste arts treffen. Voor veel patiënten gaat deze vlieger helaas niet op en dat moet veranderen.

Als gezond mens heb ik daarom slechts 1 wens: geen toevalligheden als het om gezondheid gaat. Hoe? Door te kiezen voor heldere en toegankelijke informatie en communicatie met en tussen alle belanghebbenden. Dan kunnen we nadien allemaal het gevoel hebben dat deze uitkomst onze keuzes vertegenwoordigt. En daar maak ik mij, samen met Inspire2Live hard voor.

Marisca Urbanus van den Honaard
Patient Advocate bij Inspire2Live

  • Share this:

No comments

© 2017 Inspire2Live. All Rights Reserved.
Skip to toolbar