Oudejaarsavond 2016

Blogs

Posted on Saturday, December 31st, 2016 at 6:08 PM by

Goede voornemens, zouden deze niet wederzijds moeten zijn?

Op een dag als vandaag zie ik op sociale media veel goede voornemens de revue passeren. De meeste daarvan herken ik van voorgaande jaren; meer sporten, gezonder eten, minder alcohol en stoppen met roken. Uitstekende voornemens, zeker voor het voorkomen van kanker of het kunnen bijdragen dat je in remissie blijft. Zelf denk ik aan een heel ander voornemen gerelateerd aan kanker, niet alleen voor mijzelf en mijn gezondheid maar ook voor die van anderen, ook het ongeboren kind bij zwangere vrouwen. Stop of ontwijk het gebruik van hormoonverstorende stoffen is mijn voornemen.

bonnetjeIk haal mijn overvolle portemonnee leeg en sorteer de enorme hoeveelheid oude bonnetjes. Deze licht verkreukelde nog van een vakantie in Frankrijk en ik zie weer waarom ik juist dit bonnetje heb bewaard. De achterkant zegt “Papier gegarandeerd zonder Bisfenol en zonder Fenol”.

Wat is hier zo bijzonder aan?

Bisfenol is een van de vele hormoonverstorende stoffen.  Wat een aantal kankersoorten gemeenschappelijk hebben is de eventuele hormoongevoeligheid van de tumor (borst, eierstok en prostaat ) en de stoffen die dit in de war kunnen brengen of kunnen aanzetten tot groei. In het Engels “endocrine disruptors”, en de wetenschap publiceert al een jaar of 20 over de relatie met kanker .

Dus wat we eten uit blik (met laagje Bisfenol A/BPA ), opwarmen in plastic in de magnetron (weekmakers of ftalaten) of op onze huid smeren (parabenen als conserveringsmiddel), de cosmetica met allerlei toevoegingen (triclosan), de waterdichte ademende regenjas die we aantrekken of waar we onze nieuw gekochte schoenen mee inspuiten (PFOA), de pannen met antiaanbaklaag en de dagelijkse bonnetjes van de kassa (BPA dringt door de huid heen). Dit zijn allemaal voorbeelden van hormoonverstorende stoffen.

We gaan ervan uit dat deze stoffen ongevaarlijk zijn en dat de overheid dit onderzocht en goedgekeurd heeft voordat de producten op de markt gebracht werden. Helaas, de bedrijven die dit soort stoffen verkopen hoeven niet vooraf te bewijzen dat deze ongevaarlijk zijn. Het is aan de mensen die schade ondervinden om te bewijzen dat het schadelijk is. Denk aan asbest of het roken van sigaretten; een langlopende omgekeerde bewijsvoering. Én al zou er onderzoek gedaan worden naar dit soort stoffen dan komen we niet verder dan in vitro onderzoek of in vivo op muizen. Er is geen ethische commissie die toestaat dat we dit soort stoffen bewust in verschillende concentraties op mensen gaan smeren of inhaleren en dan gaan kijken of zich kanker ontwikkeld. Dit betekent ook dat de industrie tot in den eeuwigheid kan roepen dat het niet wetenschappelijk valt aan te tonen dat de stoffen een causaal verband aantonen met kanker en de mens.

Er wordt aan één kant hard gewerkt aan het vinden van behandelmethoden tegen kanker maar er wordt weinig gedaan aan het verwijderen van dit soort stoffen uit ons dagelijks leven. Dus we krijgen eerder hormoon-dempende (antioestrogene of antiandrogene) medicijnen voorgeschreven in plaats van de hormoon-boostende uit het directe milieu te halen.
De consument of de patiënt is zich veelal niet bewust van dit soort stoffen, vindt het te moeilijk te begrijpen of sluit zich er voor af, dus wordt er doorgegaan zoals we altijd al deden. Het zijn ook de niet artikelen die veel gedeeld worden via sociale media ook al wordt er af en toe ruchtbaarheid aan dit thema gegeven

De EU werkt momenteel aan een lijst waarin dit soort endocriene verstorende stoffen vermeld worden maar veel stoffen zullen daar niet op komen te staan. Bisfenol A komt zo als het er nu uitziet niet op de lijst. Van de 574 bekende stoffen wil de EU er mogelijkerwijze slechts een 170 tal in de lijst opnemen.
Er is veel kritiek vanuit de hoek van de wetenschap naar de EU toe , maar dit krijgt niet de doorslag naar de consumenten.

Jullie en ik kunnen proberen de stoffen te vermijden als goed voornemen maar als de overheid dit ook niet als goed voornemen voor zijn burgers heeft, dan gaat de besluitvorming in Brussel gewoon onder de radar door en is het vechten tegen de bierkaai. Dan wordt het net als alle andere voornemens lastig vol te houden, vooral door de onduidelijkheid waar deze stoffen inzitten.

Ik eet in ieder geval geen eten meer uit blik, maak mijn eigen huidproducten, koop alleen nog schoenen die ik kan poetsen met ouderwets ledervet, bak in gietijzeren pannen en ga nee zeggen tegen kassabonnetjes, behalve in Frankrijk.

Rest mij nog jullie een gelukkig en gezond 2017 toe te wensen!

Patient Advocate Jolanda van Rooijen

Bronvermelding

  1. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/25569640
  2. http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/18524946
  3.  https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC1469675/
  4.  http://www.cwhn.ca/en/node/22343
  5. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC1241417/
  6.  https://decorrespondent.nl/2835/Hoe-in-Brussel-bedrijfsbelangen-het-van-milieu-en-gezondheid-winnen/130789890-40f749a7
  7. https://www.theguardian.com/environment/2016/jun/16/new-rules-to-regulate-europes-hormone-disrupting-chemicals
  8. http://policyfromscience.com/wp-content/uploads/2016/07/Open-Letter-to-Andriukaitis-about-EDC-Criteria1.pdf

  • Share this:

No comments

© 2015 Inspire2Live. All Rights Reserved.
Skip to toolbar