Taakgericht of patiëntgericht?

Taakgericht of patiëntgericht?

Blogs, Gerda Schapers

Posted on Wednesday, April 15th, 2015 at 7:40 PM by

Woensdagochtend ben ik als eerste aan de beurt voor mijn operatie dus dinsdagavond check ik in. De afgelopen jaren ben ik nogal eens ‘ onder het mes’ geweest om wat lastige tumoren te laten verwijderen. Twee keer in mijn eigen ziekenhuis en maar deze keer in een speciaal kankerziekenhuis. Een verpleegkundige komt binnen, ziet mijn laptop staan en zegt: “Zo, houdt u hier kantoor?” We lachen. De sfeer is gezet. Ze neemt alle tijd voor de intake en is geïnteresseerd in wat ik doe. Ik slaap goed die nacht. De dagen volgend op mijn operatie verbaas ik me over het verschil in verzorging tussen dit ziekenhuis en mijn eigen ziekenhuis. Als ik na zes dagen naar huis mag, vind ik het bijna jammer.

Zijn de verpleegkundigen in dit ziekenhuis aardiger ?Nee, dat is het niet, over het algemeen is vriendelijkheid een kernkwaliteit van deze beroepsgroep, ook in mijn eigen ziekenhuis zijn ze aardig. Waar zit het verschil dan?
In mijn eigen ziekenhuis zag ik in 5 dagen tijd meer dan dertig verpleegkundigen. Leerlingen kwamen het bed opmaken, er kwam iemand voor de bloedruk, iemand voor de plaszak, iemand voor de medicijnen, iemand met een lastmeteropname, iemand die naar de wond keek, iemand die me waste en de wisseling van de wacht speelde zich buiten mijn zichtveld af zodat het iedere keer een verrassing was wie er aan mijn bed stond. Een oudere verpleegkundige verzuchtte toen ik daar een vraag over stelde: “ Ja, we werken tegenwoordig taakgericht, dat vinden ze efficiënt hier”.

In het kankerziekenhuis waar ik lag was de dag ook verdeeld in drie diensten , zoals in elk ziekenhuis, maar in die dienst zag ik steeds dezelfde verpleegkundige. Zij maakte mijn bed op, keek naar mijn infuus, bracht me mijn medicijnen, bekeek de wond, nam koorts op en nog veel belangrijker: zat af en toe even naast mijn bed om te praten. Me te troosten. En met me te lachen. De overdracht gebeurde aan voeteneind van mijn bed ,daar mocht ik over mee praten. Ik ben een professionele bemoeial, dus dat vond ik heerlijk. Ik voelde me gezien. Gekoesterd, verzorgd. En er was ruimte voor eigen initiatief zelfs voor creativiteit.

Vijf dagen na mijn operatie waren mijn darmen nog steeds niet op gang gekomen en een klysma dreigde. Ik zag daar erg tegenop. Mijn verpleegkundige van die dag had een idee. “Lopen is goed, goed voor je lijf, goed voor je darmen. Weet je wat ik doe? Ik leg het klysma hier in de wastafel, jij gaat rondjes lopen. Neem je “ kerstboom” maar mee. Elke keer als je voorbij je kamer loopt kijk je even naar de wastafel waar het klysma ligt. Dan loop je weer door. Ik ga nu even koffie drinken met de collega’s, ben over een half uurtje terug, dan geef ik je de klysma”. Ik begon mijn kruisweg en na elk rondje zag ik dat enge zakje liggen en verhoogde mijn looptempo. Tegen de tijd dat de verpleegkundige terugkwam van de koffie zit ik op de wc, en riep naar haar “dit was gewoon een psychologisch trucje”. Een schaterlach was het antwoord.

Mijn conclusie: wat ik heb ervaren is verschil tussen taakgericht en patiëntgericht werken. Tussen efficiëntie en effectiviteit. ’ Efficiëntie heeft voordelen maar is dodelijk voor de creativiteit’ zei René Gude ooit .Efficiëntie is het uitvoeren van een bepaalde taak op de meest praktische manier, goed voor de organisatie. Maar effectiviteit is het uitvoeren van een taak die je dichter bij je doel brengt, wat voor jou een duidelijke opbrengst heeft. In het geval van de verpleegkundige: een tevreden patiënt.

  • Share this:

No comments

© 2017 Inspire2Live. All Rights Reserved.
Skip to toolbar